Uitslagen Foto Online, 3e editie 2016
vrij werk en ‘zo zielig’

Foto Online is een laagdrempelige wedstijd waar ieder lid van de Fotobond aan mee kan doen. Je kan hier jouw beste foto’s aan een jury voorleggen en door middel van die jury komt er een ranking tot stand zodat je ongeveer kan inschatten hoe jouw foto zich verhoudt tot al die andere inzendingen

Deze 3e editie was zonder genre, maar er mocht ook ingezonden worden onder het thema ‘zo zielig’.

Overigens:  Foto’s mogen maar éénmalig worden ingezonden voor Foto Online, Foto Individueel, Bondsfotowedstrijd en Foto Nationaal. Heb je dus ingezonden voor één wedstrijd of Foto Nationaal, dan mag je dezelfde foto (of een uitsnede daarvan) niet nóg een keer inzenden voor een andere wedstrijd of Foto Nationaal.

Je kunt de uitslagen van alle foto’s hier in een pdf bekijken.
Je kunt je lidnummer in de pdf makkelijk vinden met de zoekfunctie:
Gebruik je Windows: [Ctrl] + [F], gebruik je een Mac: [Command] + [F]

De foto’s die Goud, Zilver en Brons kregen kun je hier bekijken in een album.

 

Rob ’s-Gravendijk
Coördinator Foto Online
Taakgroep Wedstrijden & Exposities

Foto Online gaat volgend jaar weer verder met 3 edities


Bespreking van Foto Online 2016 3e editie door René van Rijswijk

Ik heb met veel plezier naar de 644 foto’s gekeken die zijn ingestuurd voor de fotowedstrijd: Foto Online. Er kon worden ingestuurd in 2 categorieën, te weten vrij werk en het thema ‘zo zielig’. Voor beide categorieën werd zeer divers werk ingestuurd, dat maakt het jureren lastig maar zeker ook uitdagend.
variatie
Van macro, portret, landschap, journalistiek tot documentair. Alle disciplines zijn wel langs gekomen en dat ook nog in de variaties kleur, getint of zwart- wit. Soms is het appels met peren vergelijken, want is een landschapsfoto mooier dan een portret of een macrofoto fraaier dan een documentaire foto? Dan komt ook nog de technische kwaliteit om de hoek kijken. Zeer fraaie techniek werd afgewisseld met soms onscherpe foto’s en foto’s vol ruis. Ook werd er regelmatig een digitale saus over een foto gelegd die het beeld niet altijd versterkte.
afstand
Als beschouwer sta ik verder weg van de foto dan de maker: ik bent niet op dat moment op die plek geweest, ik heb niet het moment aangevoeld, niet de warmte, de kou of de spanning beleefd en ik moet het doen met de uitsnede van dat stukje werkelijkheid dat ingezonden is. De foto moet het verhaal vertellen van het gevoel dat de maker op dat moment beleefd heeft. Dat gevoel is bij mij niet altijd overgekomen. Kijk kritisch naar wat je instuurt: één foto uit een serie is niet altijd een sterke foto. En kijk ook naar de technische kant: zorg dat je inzending scherp is, daar waar het scherp moet zijn.
thema
Het thema: ‘zo zielig’ is door de inzenders op vele manieren benaderd. Een foto van een traan of een zielig gezicht kan dan wel ‘zo zielig’ zijn, maar is voor de hand liggend en makkelijk gekozen. Daartegenover staan de inzenders die dieper hebben nagedacht en het thema op een andere manier hebben opgevat. Wat tot verrassende en soms komische foto’s heeft geleid.
Kleine kanttekening: wij hebben de twee categorieën apart beoordeeld en sommige foto’s  die waren ingestuurd voor het thema ‘zo zielig’, hadden een hogere score gekregen als zij als vrij werk waren ingestuurd. Dit kan komen doordat het thema niet voldoende te zien is, of omdat het teveel een clichébeeld is.
voldoening
Gelukkig is bij de meerderheid van de  ingezonden foto’s door de makers wel gekeken naar inhoud, techniek en compositie. Dat maakt het jureren leuk, uitdagend en een genot om te doen.


‘Zwarte Piet of niet?’ /  J. van der Veer / Goud, 27 punten

(Bespreking door jurylid Janny Wierenga)

Foto: J. van der Veer

[Foto: J. van der Veer]

Deze foto speelt in op de actualiteit.
Het verband suggereert dat Zwarte Piet gewond is.
De hedendaagse ophef over Zwarte Piet komt kennelijk hard aan. Bepalend in de foto is het oog dat je aankijkt. Is het een verwijt? Stuur mij weg of laat mij bestaan?  Aan welke kant sta je? Dat is aan de beschouwer en voor ieder op eigen wijze te interpreteren. Met recht een gouden plek. Zwarte Piet of niet?

‘Kinderschrik’ / B. van Soest / Zilver, 26 punten

(Bespreking door jurylid Janny Wierenga)

[Foto: B. van Soest]

Is het de donkere lugubere lucht die de kinderen moet afschrikken? Is het de kool die de maker als kind niet lustte?
Of is het de fabel dat kinderen uit de rodekool komen. Deze frustraties laat ik maar bij de maker.
De foto valt op door het monochrome kleurgebruik; het blauw van de kolen en het nachtblauw van de lucht. Het perspectief en de scherpte dragen bij aan deze briljante foto.

Jongen met kraai / M. Bogers / Zilver, 25 punten

(Bespreking door jurylid Janny Wierenga)

[Foto: M.Bogers]

Liefde voor de vogel is hier op een ingetogen manier gefotografeerd. Als eerste zie je het gezicht van de jongen. Zijn ogen zijn naar beneden gericht en als vanzelf volg je deze blik en dan zie je waar zijn aandacht heen gaat. De kraai die hij liefdevol toont. Mooi van scherpte, kleur en sfeer in het beeld.

Zwart-witportret / M. van Huffelen / Zilver, 25 punten

(Bespreking door jurylid Janny Wierenga)

[M. van Huffelen]

Een zwart-witportret van een vrouw met een donkere huidskleur. Wat het meest opvalt is het wit in haar ogen. Dat heeft de maker waarschijnlijk ook willen benadrukken. Ze kijkt weg van de lens en dat maakt ook nieuwsgierig. Wie is zij?
Het geeft de foto een broeierige sfeer. Een geslaagde opname en dat smaakt naar meer.

‘Herfstplezier’ / M. Leeuwesteijn / Zilver, 25 punten

(Bespreking door jurylid Frans Rentink)

Foto: M. Leeuwesteijn

[Foto: M. Leeuwesteijn]

Een gecomponeerde foto waarbij de maker gekozen heeft voor een verstild poëtisch beeld van een mooi roodharig meisje met herfstbladeren. Opvallend is dat elk blaadje gecomponeerd is in het beeld en dat de maker gebruik heeft gemaakt van de klassieke compositie verhouding de ‘gulden snede’ waardoor het geheel statisch overkomt, maar de zachte verlichting, het ingetogen kleurgebruik, de mooie blik van het meisje en een goede techniek maken van het geheel een fijne foto om naar te kijken.

‘Herfstplezier’ / Zilver, 25 punten

(Bespreking door jurylid Frans Rentink)

F. Hoekstra-Lammerts

[F. Hoekstra-Lammerts]

Een verrassende natuurfoto die je uitdaagt om dieper het beeld in te kijken. Door de zware doordruktechniek krijgt het beeld een mystieke uitstraling en een schilderachtig effect dat me doet denken aan Aziatische prenten geschilderd met zwarte inkt. Het water valt in prachtige sliertige vormen naar beneden. Je ziet de fijnheid van de bomen op de achtergrond en een prachtige schittering van het wegstromende water dat zich slingerend een weg naar beneden zoekt. De maker is er in geslaagd om van een veel voorkomend onderwerp een bijzondere foto te maken.

‘Zwemtrap langs het IJsselmeer … ‘ / M.J.C. Batist / Zilver, 25 punten

(Bespreking door jurylid Frans Rentink)

Foto: M. J. C. Batist]

[Foto: M. J. C. Batist]

Een verstilde opname van een verlaten zwemtrap. De maker heeft een langzame sluitertijd gebruikt om het water te laten ‘vloeien’ en dat geeft een schilderachtig effect aan het geheel. De blauwe tint over het hele beeld geeft een nachteffect aan en verklaart meteen de rust die het beeld uitstraalt. Overigens is het een beeld dat in zwart-wit ook prachtig zal overkomen en misschien zelfs nog meer aan kracht zal winnen.

‘The Man and the Mastond’ / H. Forbes / Zilver, 25 punten

(Bespreking door jurylid Frans Rentink)

Foto: H. Forbes

[Foto: H. Forbes]

De onwerkelijke rotspartij met de wandelende mens op de achtergrond geeft het geheel een futuristische uitstraling alsof het zich op een andere planeet afspeelt. Het tegenlicht en de golfjes op de voorgrond, de doorgedrukte hoeken zorgen er allemaal voor dat je niet om de opvallende rotspartij heen kunt. Technisch zie je aan de randen van de rots dat er iets gemanipuleerd is maar dat doet in dit formaat niets af aan de zeggingskracht van het beeld.


Foto Online, 2e editie 2016
Genre: Architectuur

Er kwamen 633 inzendingen binnen. Een aantal waarmee de coördinator en de juryleden erg gelukkig waren.
Prachtig werk was daarbij en Jeroen de Haan spant de kroon met een gouden én een bronzen ranking. Gefeliciteerd daarmee!
De juryleden waren dit keer Gerrit Meerman, Louis Visseren en Ton Mijs.
Zij doen hieronder verslag en bespreken de hoogst geëindigden.
Van 1 oktober tot 15 november 2016 kan men weer inzenden voor de volgende editie van Foto Online. Eenmaal per jaar is Foto Online niet gebonden aan een genre of thema. De jury krijgt het dan extra moeilijk om uit die diversiteit aan inzendingen de meest verrassende, originele en creatieve foto’s uit te zoeken. We zullen moeten zorgen dat we daarvoor ook weer goede juryleden krijgen.

Rob ’s-Gravendijk
Coördinator Foto Online
Taakgroep Wedstrijden & Exposities


Foto Online 2016 – Architectuur door jurylid Gerrit Meerman

Wanneer valt een foto binnen het thema architectuur? Gaat het dan alleen om moderne gebouwen of ook om bouwwerken uit de middeleeuwen? Telt een gewoon rijtjeshuis mee of de garage van de buren? Valt alles wat door mensen is gebouwd onder architectuur?
Heel vaak zie je foto’s die de door de architect ontworpen schoonheid weergeven. Strakke gevels die andere gebouwen laten zien in hun spiegelende glazen wanden. Of prachtige composities met lijnen en vlakken.
Ook voor deze online fotowedstrijd zijn veel van dergelijke foto’s ingezonden, bijvoorbeeld van de nieuwe stations in Arnhem en Rotterdam. Maar de vraag is of de jury in deze foto’s de fotograaf kan herkennen. Vindt de fotograaf er iets van of probeert hij mij iets te vertellen? Een technisch goede foto van een prachtig ontworpen gebouw is niet per definitie een goede foto.
Een architect ontwerpt iets dat op een of andere manier door mensen gebruikt moet worden.
Veelal moet erin gewerkt of gewoond worden. Maar blijft er nog genoeg ruimte voor deze mensen over?
In de foto’s zoals bovenstaand omschreven is meestal weinig te zien van wat deze bouwwerken en hun omgeving doen met de mens. Elke vierkante centimeter van de binnen- en buitenruimte is door de architect bedacht. Er is nauwelijks ruimte voor enige spontaniteit of eigen inbreng door de gebruikers.
Zijn dit misschien interessante gebieden om foto’s van te maken? Daar kan een fotograaf dingen laten zien waar anderen misschien aan voorbij lopen. In plaats van de ‘schoonheid’ kan er bijvoorbeeld gewezen worden op de minder perfecte kanten van de door de architect ontworpen gebouwen of gebieden.
Bij verreweg de meeste foto’s lagen de punten van de drie juryleden niet ver uit elkaar. Bij die paar foto’s waar de punten wel verder uit elkaar liepen, is er overleg geweest en werden inzichten met elkaar gedeeld en punten bijgesteld.
Aan de top acht foto’s is te zien dat de jury gekozen heeft voor de fotograaf die er in geslaagd is een eigen beeld te creëren en zich niet alleen heeft laten leiden door de vorm en de schoonheid van het gebouw. Een kritische blik van de fotograaf of de kunde om uitgaande van een bestaand gegeven iets nieuws te creëren zijn eerder doorslaggevend geweest.
Kortom, de visie van de fotograaf, het verbeelden, is door de juryleden boven het afbeelden geplaatst.

Hieronder de foto’s die van de jury Goud, Zilver en Brons kregen. De uitslagen zijn hier als PDF te bekijken.


Fotobespreking Foto Online 206 – Architectuur door jurylid Louis Visseren

‘Megastores’ / Jeroen de Haan / Goud, 27 punten

[Foto: Jeroen de Haan]

De fotograaf heeft geen spraakmakende architectuur als onderwerp gekozen, maar juist het tegenovergestelde: een onooglijk bouwwerk voor opslag, vermoedelijk op een industrieterrein, zoals dat aan de randen van onze steden en dorpen te vinden is.  Het bouwwerk is gemaakt om zo min mogelijk op te vallen. De groene borstwering en grijze opbouw moeten wegvallen tegen het natuurlijk groen van de horizon en de lucht daarboven. Op dagen met bedekte hemel, zoals op het moment van de foto lukt die verdwijntruc het best. Maar de fotograaf is er niet ingetrapt. Hij/zij werd juist aangetrokken door het stukje groen tussen de opstallen. Een tuintje met tuinpad en … een picknick tafel. Wie gaat hier zijn boterham eten, achter een hek met scherpe punten in een verder verlaten oord? Een foto vol tegenstellingen, die ons met vragen laat zitten.

‘Parkeergarage Katwijk aan Zee’ / Bianca van Soest / Brons, 24 punten

[Foto: Bianca van Soest]

Nauwelijks zichtbaar is de architectuur van de parkeergarage. De vorm gaat volledig op in de omgeving en dat is meteen ook de belangrijkste uitdaging voor de architect geweest. De golvende lijn van de duinen moest voor bewoners en bezoekers van het kustdorp behouden blijven. De fotograaf heeft deze golvende lijn laten terugkomen in het wandelpad naar de ingang toe. De bescherming van het duin tegen de zee is dankzij het bouwwerk verbeterd en de gebouwen aan de boulevard baden dan ook dankbaar in helder licht. Hopelijk is de bescherming effectief. De fotograaf spreekt daarover zijn/haar twijfel uit met de onheilspellende lucht erboven. Een foto die een actueel thema verbeeldt.

‘Silo’ / René Pors / Brons, 24 punten

[Foto: René Pors]

[Foto: René Pors]

Oud en nieuw, romantiek en zakelijkheid staan naast elkaar op deze foto. De fotograaf heeft deze tegenstellingen in één compositie gebracht. Op de voorgrond zien we nog een sluisje of wellicht een watermolen. Deze laatste suggestie wordt gedaan door het wiekenkruis in de lucht dat door de vliegtuigstrepen wordt gevormd. De tijdloosheid van de scene wordt onderstreept door het zwart-wit met hoog contrast.

Zonder titel  / Hans Buitendijk / Brons, 24 punten

[Foto: Hans Buitendijk]

[Foto: Hans Buitendijk]

‘Architectuur bepaalt onze leefomgeving’ dat is wat deze foto benadrukt. Hij is genomen vanaf een standpunt dat in het middelpunt van een bebouwde omgeving ligt. ‘De mens staat  centraal’ laat de fotograaf ons weten. De mens is zelf ook subtiel aanwezig in een landschap dat verder uit kleuren en vormen bestaat die door de architect bepaald zijn. Tenslotte is er het sedumdak. Hier compenseert de architect de door zijn toedoen ontstane verstening met nieuwe natuur, die zeer effectief is bij het bestrijden van wateroverlast, klimaatbeheersing en vasthouden van fijnstof. Kortom ook hier is aan de mens gedacht. Een foto met een sterke inhoudelijke laag.


Fotobespreking Foto Online 206 – Architectuur door jurylid Ton Mijs

‘Zuidbroek, Fabriekshal’ / K. Kuiper / Zilver, 26 punten

[Foto: K. Kuiper]

[Foto: K. Kuiper]

Het strakke fabrieksgebouw is goed in beeld gebracht, met mooi licht en een donkerblauwe lucht die wat kleur geeft aan de vele tinten grijs en het zwart en wit van het aan Sol LeWitt ontleende minimalistische muurpatroon.  Het reusachtige bouwsel is onverbiddelijk neergezet op een troosteloos industrieterrein in wat lijkt op een polderlandschap, en het dreigt bovendien nog met “hier had nog iets veel lelijkers kunnen staan!”.  Geheel rechts omvat het beeld een bord met een pijl die in dit geval zegt: “kijk eens wat ze hier hebben neergezet!”; op de achtergrond is een rij windmolens te zien die het prozaïsche karakter van alles nog eens onderstreept.

‘De kunst van het weglaten’ / Jeroen de Haan / Brons, 25 punten

[Foto: Jeroen de Haan]

[Foto: Jeroen de Haan]

De titel moet zeker ironisch en wellicht sardonisch worden opgevat. We zien immers het resultaat van een brute amputatie waarbij slechts het stompje van een rijtje huizen resteert, zieltogend, maar zich toch nog fier staande houdend. Het scharminkel, met huisnummer 13, wordt bedreigd door de bouwsels die aan de achterkant oprukken. Is het lot  van deze eenling al bezegeld of woedt er  nog een verbeten strijd over het voortbestaan? Dit alles roept gevoelens op van medeleven, tragiek, melancholie en overpeinzingen over ‘de helaasheid der dingen’.

‘Architectuur’ / Anja Groot Zwaaftink / Brons, 24 punten

[Foto: Anja Groot Zwaaftink]

De titel dekt de inhoud geheel en al. Het beeld is in zeer contrastrijk zwart-wit. Het lijkt een detail van een uitspringend element van een strak vormgegeven gebouw – misschien een serre of beschermd terras – met daarnaast, links in het beeld, een krachtige rechthoek. Het geheel roept de sfeer op van een streng modernistisch gebouw uit de vorige eeuw. De eenvoud van het beeld – opgebouwd uit slechts enkele elementen – vergroot deze strengheid en puurheid. Het is een kernachtige abstractie geworden van een zeer invloedrijke architectonische opvatting.

‘Vogelkooi – Tilburg’ / Jeroen Zuidervaart / Brons, 24 punten

[Foto: Jeroen Zuidervaart]

De fotograaf heeft een verticaal omhoogkijkend perspectief gekozen, kijkend vlak langs de gevel van het gebouw, met ruim de helft van het beeld gevuld met blauwe lucht en wolkjes. Door dit verticale perspectief zijn de wolkjes heel ver weg. Dit draagt bij aan het gevoel van vervreemding dat ontstaat door de uitsteeksels van het gebouw, die nu zijn getransformeerd tot kubusvormige containerwoningen op een kale, onherbergzame vlakte. Op deze manier heeft de fotograaf een geheel eigen werkelijkheid gecreëerd die niet alleen boeit maar ook uitnodigt tot reflectie over deze manier om onze menselijke soort te huisvesten.


Foto Online, 1e editie 2016
Thema: ‘samen leven’

Ruim 230 inzendingen deze keer, wat tegenvallend als je bedenkt dat er gemiddeld ruim 700 inzendingen zijn.
Misschien was het thema te moeilijk of misschien treedt er wat ‘online vermoeidheid’ op. We zullen het bij de volgende editie wel merken.
De genre-opdracht voor volgende keer wordt dan ook wat makkelijker: ‘Architectuur’
Kijk in je recente bestanden. Nu is het tijd om je beste architectuurfoto’s in te zenden. Informeer jezelf van tevoren wel wat met architectuurfotografie wordt bedoeld. Zoals de architect het graag ziet? Of voeg je als fotograaf zelf nog iets toe? De inzendmogelijkheid opent 1 mei 2016 en sluit op 15 juni 2016. Begin juli staat de uitslag op de website.
jury
Voor het thema ‘samen leven’ hadden we Diane Bokje, Wim Broekman en Jan Ros als juryleden. Die hebben aan deze jurering veel aandacht besteed. Lees dus het juryrapport hieronder. Ik heb ze gevraagd telkens 2 foto’s te bespreken. Eén foto die in de top eindigde en één foto die de top niet haalde. De bedoeling is duidelijk.
Misschien krijg je hierdoor nuttige informatie aangereikt om een volgende keer hoger te eindigen. Ze hebben dat met respect gedaan en de mensen van wie de foto’s hiervoor gebruikt zijn bedank ik bij deze voor het lenen.
Lees hun beschrijvingen door, het zou een leermoment kunnen zijn en beter willen we allemaal wel worden!

Rob ’s-Gravendijk
Coördinator Foto Online
Taakgroep Wedstrijden & Exposities

Juryrapport Foto Online 2016 – ‘samen leven’

Het thema ‘samen leven’ bleek niet zo eenvoudig te zijn als het thema deed vermoeden. Vele inzenders hebben de verbeelding redelijk letterlijk genomen. Het thema werd vertaald naar: ‘samen iets doen’, ‘samen iets gaan beleven’, ‘samen naar een feest’, ‘samen op de foto’. Dit fenomeen was zowel bij mensen als bij dieren of een combinatie hiervan te zien. Een aantal inzenders heeft het thema op een symbolische wijze verbeeld, anderen hebben het creatief vorm gegeven. De snapshot-achtige straatfotografie waar mensen samen waren, zowel dicht bij huis als in verre landen, waren populair. Dit gold ook in mindere mate voor parende dieren. Opvallend was het geringe aantal inzendingen van slechts 234. Waarschijnlijk bevestigt dit de moeilijkheid van het thema, of misschien sprak het  thema bij velen niet tot de verbeelding. Dit weten wij niet.

Bij de inzendingen was een grote verscheidenheid aan onderwerpen te zien. Dit kwam tot uitdrukking in verschillende genres. Bij de beoordeling stonden twee uitgangspunten centraal. Enerzijds: hoe is het thema verbeeld, en anderzijds:  welke  zeggingskracht gaat er van het beeld uit. Foto’s waarbij ‘het leven’ meer centraal staat, en de zeggingskracht hiervan deze emotie ondersteunt, zijn positiever beoordeeld  dan alleen ‘het samen zijn’. Nadat wij de beelden enkele malen op ons hebben laten inwerken, kwamen we tot een score, waarbij de inhoud van het thema,  in combinatie met de vorm, het hoogst heeft gescoord.

Gelukkig is Foto Online een wedstrijd waarbij geen voorselectie of ballotage wordt toegepast. Iedereen kan meedoen.  Het is daarom ook niet verwonderlijk, dat zowel in de techniek als in de verbeelding het niveauverschil van de inzendingen ver uiteen liep. De soms matige beheersing van de digitale techniek was vaak een boosdoener. Niks nieuws onder de zon, echter een advies aan de inzenders die met dit probleem kampen. Ga eens te rade bij een clubgenoot of iemand die je met de techniek van digitale beeldbewerking kan helpen.

Iedereen die heeft ingezonden is voor ons een winnaar. Meedoen is belangrijk en goed voor je persoonlijke fotografische ontwikkeling. Daarom verdient iedereen onze waardering en bewondering. Wij hebben genoten.

Diana Bokje
Wim Broekman
Jan Ros

Hieronder de foto’s die van de jury zilver en brons kregen. De uitslagen zijn hier als PDF te bekijken.


Bespreking van 2 foto’s uit Foto Online 2016, thema ‘samen leven’ door Diane Bokje

‘Etentje buiten de deur’ / 1218097, M. Korthals, Ouddorp / Zilver, 26 punten

Foto: M. Korthals

Foto: M. Korthals

Een bijzonder tafereel met veel tegenstrijdigheden. We zien vijf mannen waarvan er vier met elkaar aan een picknicktafel zitten. Heel gezellig ziet het er niet uit. Het lijkt een koude dag. Er hangt een donkere lucht en de mannen zitten diep in hun jassen gedoken met de capuchon op aan tafel. Het oogt wat gehaast. De mannen vooraan hebben niet eens de moeite genomen om recht te zitten. Schrijlings werken zij hun voedsel en bier naar binnen. De uitgebreide uitstalling in de provisorische keuken, gevormd door de laadbak van een vrachtwagen, spreekt de haast tegen. Ik zie aardappels, uien, lege groentepotjes. Er is dus echt gekookt. Waar zien we niet. Waarschijnlijk staat de man vooraan gebogen over het gastoestel, dat is verstopt achter de vrachtwagen. Truckers, altijd onderweg, ver van huis. Samen proberen ze er het beste van te maken. Op een ongezellige parkeerplaats in de koude wind koken ze gezamenlijk een maaltijd. Kennen ze elkaar al langer of is dit een toevallige ontmoeting? Op een bijna voyeuristische manier zijn we getuigen van deze vorm van samenleven. We kijken over het randje vanachter de vrachtwagen naar dit moderne tableau vivant.

‘Zwart/wit’ / 319043, M.Abelen Stadskanaal / 13 punten

Foto: M. Abelen

Foto: M. Abelen

Dit is één van de vele dierenfoto’s die we tijdens het jureren voorbij zagen komen. Twee schapen een zwarte en een witte kijken ons aan met een blik van ‘wat moet je van ons’. De fotograaf bevindt zich duidelijk in hun territorium. Eensgezind zijn ze dus wel de schapen. Ook leven ze samen. Hiermee voldoen ze dus in principe aan het thema ‘samen leven’. Helaas voor deze fotograaf was hij niet de enige die op het idee kwam om een vergelijking met de dierenwereld te maken. Vooral veel parende dieren zagen we voorbij komen. Deze foto is voor mij iets te toevallig binnen het thema. Twee dieren, maar verder gebeurt er niet veel. We zien niets wat op een bijzondere manier van samenleven wijst. Misschien dat de fotograaf wilde aangeven dat in de dierenwereld zwart en wit zonder problemen samenleven, maar dan had daar toch iets meer de nadruk op moeten liggen. Een goede compositie, dat wel. Een mooie diagonaal deel het beeld door midden. De schapen staan precies op deze lijn. Ze staan mooi los van elkaar. Ook is er sprake van het beslissende moment. De fotograaf heeft precies dat moment gevangen waarin de schapen gelijktijdig verontwaardigd opkijken.


Bespreking van 2 foto’s uit Foto Online 2016, thema ‘samen leven’ door Jan Ros

‘Het voltooide leven’ / 1409036, L.Zuijdervliet, Oostkapelle / Brons, 25 punten

Foto: L. Zuidervliet

Foto: L. Zuijdervliet

Toen ik deze foto op mijn scherm zag verschijnen raakte het beeld mij onmiddellijk.
Een prachtig ingetogen beeld van twee kwetsbare oude mensen zittend op een 2-persoons bed, dicht tegen elkaar en genietend van elkaars warmte. De lichaamstaal van de vrouw straalt voor mij zorgzaamheid uit. Oud worden wil iedereen, maar oud zijn is een ander verhaal. Je hebt elkaar nodig. Dit doet het beeld mij geloven.
De rollator is van de man. Dat zie je aan de urinefles die hij dicht bij de hand wil hebben. Ook gebruikt hij nog een stok voor zijn stabiliteit. Die is op grijpafstand geborgd aan de rollator. Zijn doorzichtige perkamenten huid is bijna voelbaar. De vrouw heeft last van vocht in haar enkels, en heeft ook een stok nodig. Die ligt naast haar op bed.
De kleren liggen nog op de stoel en het halfvolle glas thee staat op het nachtkastje. Het dagelijkse aankleed ritueel moet nog gebeuren. Mogelijk wachten zij op de hulp van de thuiszorg. Het licht door de vitrage verraadt dat het al dag is. Geloven zij in het hiernamaals? Het Christusbeeld kan hier een verwijzing naar zijn. Maar dat blijft voor de kijker een vraag.
De mobiliteit van deze mensen is niet meer wat het geweest is. Zij zijn afhankelijk van deze hulpmiddelen. Het gekozen lage camerastandpunt, waardoor de rollator prominent in beeld komt, is symbolisch voor deze afhankelijkheid.
Toch vind ik het geen zielig beeld van twee oude mensen. Het ontroert me zelfs. Voor mij straalt het een liefdevol leven uit van twee mensen die elkaar nog nodig hebben om samen verder te leven. Het thema ‘samen leven’is hier voor mij op allerlei manieren zichtbaar en voelbaar.
De jury was bijna unaniem in het eindoordeel van deze foto, en heeft een hoge waardering gegeven vanwege de gevoelige verbeelding van het thema.

‘Architectuur’ / 3001524, J.L.H.Hassing, Nieuw-Amsterdam

Foto: J. Hassing

Foto: J. Hassing

Fotograaf Hassing heeft op een bijzondere manier invulling gegeven aan het thema ‘samen leven’. Ik kijk naar een foto van een oud straatje van een Nederlands historisch dorp of stadje. Dat leid ik af aan de typische trapgevels van de twee in beeld gebrachte huizen. Niks op de foto verwijst naar de locatie. Er is geen naamsvermelding of iets te zien wat daar naar verwijst.
De fotograaf wil mij waarschijnlijk vertellen dat deze twee historisch trapgevels er al eeuwen staan. Zij hebben samen weer en wind getrotseerd. Het is een mooi beeld van een oud straatje. De bewoners hebben voor hun eigen deur zelfs zitbankjes geplaatst. Ik stel me voor dat zij op een warme zomeravond zich samen met de buren daar verpozen. Maar niets van dit alles is te zien op de foto. Er loopt zelfs geen levend wezen in de straat. Bij het thema “samen leven” verwacht ik op zijn minst ergens een kloppend hart. Fotografisch gezien is het verdienstelijk gefotografeerd, maar inhoudelijk sluit het niet aan bij het thema. Ik kan geen enkel aanknopingspunt vinden als het gaat over ‘samen leven’. Dan moet er voor mij iets van leven te bespeuren zijn en dat is hier niet het geval. Door het ontbreken van deze inhoudelijk reden is deze foto door de jury laag gewaardeerd.


Bespreking van 2 foto’s uit Foto Online 2016, thema ‘samen leven’ door Wim Broekman

‘Een verjaardag vier je samen’ / 0709138, A. den Dunnen, Amersfoort / Brons, 25 punten

Foto: A. den Dunnen

Foto: A. den Dunnen

Mij trof meteen de betrokkenheid en samenhang bij een kleurrijk verjaarsfeestje in de vorm van een picknick buiten. Duidelijk: het plezier van het samen zijn. Je waardering kan nooit objectief meetbaar zijn, bij een oordeel ontkom je niet aan eigen ervaringen en herinneringen. In mijn familie kwamen zingen en buiten feesten überhaupt niet voor, maar een bijna identieke situatie trof ik eens op een zondagse wandeling over de hei bij Hilversum. Die raakte me direct, al was ik een toevallige passant en er niet bij betrokken.
De jarige wordt toegezongen door zijn/haar naasten, dat verklaart de concentratie op het centrum. Het blijft wat onduidelijk wie precies de jarige is, maar dat is hier ook niet van belang, niet alles hoeft er duimendik bovenop te liggen. De fotograaf koos gelukkig voor een hoog standpunt, hoger dan ‘ooghoogte’, zodat iedereen goed uitkomt, vaak een probleem bij een groepsfoto. En bij dat zingen letten ze niet op de fotograaf, het beeld komt ongedwongen, niet geposeerd over. Geen afleidende details, die ene fiets zie ik als een leuke kneuterig-Hollandse toevoeging.
Waarom niet hoger dan Brons? Misschien omdat het licht wat saai is, of één persoon minder elegant is afgebeeld. Een mooie compacte groep van mensen van verschillende huidskleur en leeftijd, kennelijk hecht verbonden. Ze tonen ons een prima verbeelding van ‘samen leven’.

‘Aankomst vluchtelingen bij AZC Ter Apel’ / 039005, L. Doornkamp-Huizing, 13 punten

Foto: L. Doornbos-Huizing

Foto: L. Doornbos-Huizing

Een foto van een op zichzelf actueel onderwerp, zodra je de titel kent (die de jury er in eerste instantie niet bij kreeg). “Aankomst vluchtelingen bij AZC Ter Apel”. Die titel is nodig, want die spreekt niet vanzelf uit de foto. Het vijftal is op de rug gezien, waardoor hun emoties verborgen blijven. De ruime voorgrond en de auto in de achtergrond (wéér die ‘dikke BMW’?) zijn weinig functioneel. Het licht is wat saai – zo’n onvolkomenheid vergeef je alleen een prima foto als de zeggingskracht ervan ruim voldoende is. Hier zou het diffuse licht met enig inlevingsvermogen het weinig vrolijke eindpunt van hun vlucht kunnen benadrukken. Het thema ‘samen leven’ zien we niet meer dan terloops aan de orde komen. Op zichzelf is het te prijzen dat een amateur dit onderwerp aanpakt, maar gezichten zouden veel toevoegen door bange vragen uit te drukken, zoals “hoe moet het nu verder?”, “waar zijn we nu weer verzeild geraakt?”, of de vreugdevolle constatering “blij dat we er eindelijk (bijna) zijn”. Het kan zoveel sprekender met wat meer durf. De juryleden gaven iets uiteenlopende cijfers, maar waren unaniem in hun kwalificatie ‘onvoldoende’, al eindigden enkele tientallen foto’s lager.