Jan Werkhoven
1 dag, 15 uur ago
Soms moet je bijna opgeven om iets te kunnen vinden.
Eerste paasdag, wandelend door de duinen van Bloemendaal, op zoek naar een glimp van de Europese wisent.
Maar de duinen bleven stil. Leeg bijna.
Ik stond op het punt om naar huis te gaan.
Ineens in de verte verscheen een kleine kudde.
Ze keken op. Even leek het alsof wij elkaar verrasten.
Ik maakte een paar foto’s. Niet veel. Genoeg.
De rest van de wandeling voelde voldaan en veel lichter.
Alsof ik iets had mogen zien wat zich niet laat plannen.
Thuis, achter mijn scherm, zag ik het pas echt: de puurheid. De rust. Het ultieme moment.
Even was de wereld, met alles wat er speelt, verder weg.
Wat een cadeautje. Jan Werkhoven