De Arend als symbool voor focus
Dat we de kop van een arend vaak als angstaanjagend ervaren, heeft minder te maken met boosheid of gevaar maar meer vanuit de evolutie en mijn menselijke projectie.
De trigger: De arend heeft alles wat ons brein herkent als roofdier door de scherpe, naar voren gerichte ogen, de krachtige en haakvormige snavel en een starende onbeweeglijke blik.
Gevaar, of? De arend kijkt niet vriendelijk of empathisch. Zijn blik is functioneel, scherp, gefixeerd zonder enige mimiek.
We interpreteren het arend hoofd alsof het een menselijk gezicht is. De zware wenkbrauwlijn en diepe oogkassen doen denken aan boosheid of strengheid. In werkelijkheid is het puur natuur, maar ons brein leest er emotie in.
Of… Wie langer kijkt ziet mogelijk iets anders verschijnen: Geen agressie, maar rust, alertheid en volledige aanwezigheid. De angst verdwijnt zodra we stoppen met projecteren en het dier en zijn aanwezigheid waarnemen.
Misschien raakt de arend mij juist omdat hij toont wat wij zelden doen, namelijk: onverdeelde focus betrachten, kracht zonder enige uitleg tonen, er zijn zonder verontschuldiging.
Een scherpe focus gewenst, Jan
