jury: Een woestijnlandschap, dat de sporen draagt van vele voeten. Omgezet in krachtig zwart-wit, waarin zelfs in de schaduwen de voetafdrukken zichtbaar zijn. Een eenzame vrouw die over het landschap tuurt, kaarsrecht, voorzien van een opwaaiende sluier. Een intrigerend tafereel, nog versterkt door het panoramaformaat. Het beeld nodigt de kijker uit er een eigen verhaal bij te denken.
.
jury: Hier hoef ik niet uit te leggen dat lijnenspel en kleur er uit springen. Ook hier weer het cadeau van de complementaire kleuren blauw en geel die een versterkende werking hebben. De haarfijne scherpte en details van alle haartjes van dit kleine diertje, bijna niet te geloven dat dit beeld onder water is gemaakt. Een en al verwondering en een beeld wat we niet vaak gezien hebben.
jury: We zien een soort van tunnel van prikkeldraad, omgeven door vogels. De tunnel heeft een louterend effect: de dieren vliegen erin als kraaien, en komen eruit als gestileerde – naar de hemel opstijgende – witte vogelachtigen. Voer voor overpeinzing … Het beeld overtuigt door zijn precisie, maar zeker ook door zijn subtiliteit: sierlijke lijnen, fraai gedoseerde zwarten en witten, beheerste kleuren.
.
jury: Niet alleen de overeenkomst tussen de dame in beeld en het schilderij van Frida maakt dit beeld bijzonder. Ook het beeldrijm: het bloemetje op tafel en het bloemetje in beeld bijvoorbeeld, de beige objecten op de tafeltjes. En de uitsnede die de fotograaf gemakt heeft: het schilderij in het midden, van de tafeltjes allen de bladen en veel ruimte voor de lamp bovenin maken dit tot een magisch beeld.
jury: Glazen bol of vissenkom over het hoofd heen. Wil je naar een andere wereld, je verbergen, maar je wordt zo juist uitvergroot? De bloemen. Prachtige scherpte op de ogen, een sterke blik, wat wasem door de adem in het onderste deel van de glazen bol. Sterke verhalende foto, waar de kijker weer zijn eigen invulling aan kan geven. Geraakt, mooie uitwerking.
jury: Mooi naaktportret, zacht licht dus ook zachte schaduw. Zeer sterk in het kader geplaatst. Sterke vorm in houding, goed in balans.
jury: Zo zie je maar eens om eens vanuit een ander perspectief, van de achterkant een foto te maken ook heel fraai is. De acrobatische yogahouding van deze strandloper is bijzonder en de vorm die zijn vleugel maakt in het totaalbeeld ook. De fijne zachte pasteltinten van de zonsondergang maken dit beeld sterk, less is more.
jury: De titel geeft ons al een hint date hier meer zien dan een aantal ontkiemende zaden. Het is inderdaad een optocht met hoeden slingers en sjaals. De spiegelende gladde voorgrond en de horizon versterken het surrealistische effect. Een erg origineel beeld dat aanzet tot associëren
jury: Een foto die een verhaal suggereert, en daardoor meer is dan een mooie registratie van deze vogel. Deze tureluur is op weg, dat wordt gesuggereerd door de ruimte die de vogel voor zicht heeft en de horizontale lijnen in de compositie. Prachtige kleuren door het ochtend of avondlicht. De warme oranjebruine kleur verbindt de vogel, de voorgrond en de bovenkant van de foto.
jury: Bijzonder aan deze foto is de vloeiende ronde vorm van de vleugels. Dat suggereert tegelijkertijd beweging en geeft de vogel ook iets van een ornament of een kunstobject: het werkt abstraherend. De compositie wordt afgemaakt door de boomstomp op de voorgrond.
jury: Twee strandlopers in de lucht. Wauw, doe dat maar eens na, dit beeld met van beide vogels 1 oog in beeld, elkaar in de ogen kijkend, de interactie. De éne met de vleugels wijd verspreid-kom maar op, en de ander in aanvalshouding. Fijne rustige onscherpe achtergrond in dezelfde tint.
jury: Een surrealistisch beeld. Basis is de wand van een exorbitant betonnen gebouw, dat ook nog eensblauw geschilderd wordt. De schilder en de man die uit een raam leunt maken het verhaal. We weten niet wat ‘echt’ is of waar de fotograaf heeft ingegrepen. Maar dat is ook niet relevant, want het is een vreemd maar erg goed beeld.
jury: Mooi contrast tussen de druk van de stad waar veel mensen dicht op elkaar wonen en de mevrouw die op haar bureaustoel een momentje van rust vindt. Prettig licht en een effectieve compositie.
jury: De kwetsbaarheid van een babytje benadrukt door het op de krachtige schouders van een man te leggen. Door de belichting op een hele mooie manier geabstraheerd, je ziet net genoeg om dit gevoel over te brengen. Kwetsbaarheid en kracht zijn mooi in evenwicht en de steun en bescherming die eruit spreekt raakt me.
jury: Wat een fraaie, rustgevende, plaat! Je kunt de stilte voelen. Belangrijk is, dat het hoofdonderwerp hier in het midden van het beeld staat, en aan beide kanten door spiegelende ijle boompjes wordt begeleid. De foto straalt zodoende een volmaakte harmonie uit.